Departure from La Palma: it’s time to leave now

Yesterday the 16th of December we departed from Santa Cruz de la Palma. After loading 11 barrels of rum Aldea, 8 days of work, making the ship ocean ready, enjoying the beautiful island, visiting the Aldea rum distillery (thanks for the nice meal together!), organizing organic food for the crossing and changing trainees it was time to leave.

We had to say goodbye to the trainees Chris, Julien, Raw who joined us from Baiona and to Mea, and Nici who where already sailing with us from the Netherlands. We had to say goodbye to Marco who really helped us out with training the new crew in square rigged sailing and for me the hardest, it was time to say goodbye to my wife Suzan who’s got to go back to our home in the Netherlands.

The life of Suzan and me is really much connected with Fairtransport (sailing around the Atlantic on the Tres Hombres together, married on the Nordlys, planning our life around the voyages on the ocean. I’m really happy Suzan joined me the first part of sailing as a captain on the Tres Hombres), but we also have a life on land: living in a bus and building up an Eco community in Zeeland.

It’s always a strange moment to say goodbye to the ones you sailed with, lived together on this small boat and sharing all these intense moments. The sound of the Norwegian horn and see you in Amsterdam! What makes this moment better are the new interesting people joining the Tres Hombres. We welcomed Jaap, Lars and Lense, who joining us for the ocean crossing.

In the harbor the first thing to do every morning is checking the weather: when is the good moment for departure? First look up into the mast, what is the flag telling you? What are other flags telling you? The smoke from the factories? Then look at the online weather forecast.
Is the ship ready? The cargo sea stowed? When is the provisioning coming? And then again check the weather. Yesterday was the perfect moment: a depression was coming over north of the Canary islands so with the North East winds we could sail out of the harbor of Santa Cruz, using the 24 hours of North East wind to get at least south of El Hiero and wait there till we could pick up the trades and sail further south to the hight of Cape Verde and when we are there: find the good moment to go west.

La Palma is a high mountain island we have to be careful with the winds around the island, even coming from the opposite direction as the weather forecast tells you. Also think about land wind and sea the wind is changing every morning and evening. Don’t only look at the weather forecast on the screens but ask the locals too (fisherman, harbourmaster etc): what do they think?

At 15:30 local time the wind dropped down a moment and this was the moment, with a little push from the dinghy we could come to the East Pier of the harbor, set sails and sail out, sail east, away from the rocks, away from the island away from the waving Marco and Suzan.

Within an hour all sails were set and we were making 9 knots. After a night with a lot of wind shifts around La Palma, La Gomera and
El Hiero (bracing around, bracing around, making in between 4 and 11 knots) and an old swell from the depression up north we are now, in the morning of the 17th, free from the islands: there are no mooring line watches, cruise ships, xmas shops, smell from generators and sounds of cars anymore: for 3 weeks it’s the ocean and us!

All the best from the Tres Hombres, at the moment we are making only 2 knots but we are going south!

Wiebe Radstake

De dag begint (Paul Lansbergen/2-de stuurman)

Het is rustig weer als de dag in Baiona begint. Overal op het schip zijn bemanning en trainees bezig met het onderhoud van het tuig en de rest van de boot. Het weer is goed, iedereen heeft zijn werk, er wordt uitleg gegeven aan nieuwe trainees, stagen worden gespannen nieuwe voorraden worden opgeruimd en de vracht wordt netjes in het vrachtruim geplaatst. Als rond half elf kapitein Wiebe terug komt aan boord heeft hij de laatste weerberichten opgehaald en nagedacht over het plan wat we tot op dat moment hebben om de volgende morgen te gaan vertrekken, de nacht achter het anker in de baai te blijven liggen en de volgende dag aan de overtocht te beginnen naar La Palma. Muster! roept hij: het teken dat iedereen zich moet verzamelen voor een mededeling. Iedereen laat rustig zijn werk vallen pakt snel een kop koffie en verzameld zich op het achterdek. We gaan weg vandaag zegt Wiebe zacht tegen mij. Ik begin zacht te lachen van binnen. Het worden een paar uur hard werken om alles op tijd zee klaar te krijgen. Maar dan gaan we ook weer varen: iets waar ik en de rest van de mensen op het schip naar uitkijken na een week in Baiona.
Wiebe doet zijn mededeling en er wordt enthousiast gereageerd. Het worden een paar drukke uren waarin de vracht nog zeevast gezet moet worden. Ook moeten de laatste klusjes in de tuigage nog gedaan worden, water moet nog gebunkerd en ook de laatste voedsel voorraden komen nog aan boord. Iedereen werkt hard en er gebeuren ineens een hoop dingen tegelijk. Maar het is klaar als om een paar minuten over vijf de sleepboot vast maakt. Iedereen heeft een euforisch gevoel en is blij om te vertrekken. Er staat op dat moment maar weinig wind: best spannend op een schip zonder motor. Rustig aan drijven we naar buiten met wat hulp van onze eigen bijboot. Er wordt nog even hard gewerkt door crew en trainees om alle zeilen te zetten waarna ons een heerlijke maaltijd staat te wachten van onze scheepskok Soraia. We zeilen rustig de nacht in met een knoop of zes weg van de kust op weg naar een nieuwe verte.