Vijftien maanden geleden (by deckhand Hanjo van Weerden)

…stapte ik als trainee aan boord van de Tres Hombres, zonder enig verstand van zeilen.

Ik voer mee de hele zomer, werkte mee op de scheepswerf, ging vervolgens mee naar de Carieb en nu ben ik deksman. Het kan gek lopen.

In de eeuwenoude traditie van de ommelandvaart, waar ook de Hanze uit voortkwam, zeilen wij door Skagerrak.
We zeilen waar 700 jaar geleden al de koggen uit Kampen, Zwolle, Hamburg, Brugge en verder voeren. Wij brengen wijn naar Kopenhagen en Bornholm.
Zij haalden haring bij Skanor, graan uit Oostland, bont uit Rusland.
Wij hebben dertien zeilen, zij hadden er maar eentje. In tegenstelling tot de tijd van Volcmar van Enesce en zijn schip de Brunte wacht ons geen Lübecker deernenkogge noch trage weken op de vitten, waar gewacht diende te worden –-wellicht vergeefs –- op de haring.
Ons wacht wijn en verwonderde blikken van de Kopenhagers.

Wij worden nu voor gek verklaard dat wij zonder motor door Skagerrak varen, toen was er geen andere keus. Het was simpelweg de enige optie. Het is wel bekend dat het flink kan spoken in het Skagerrak. De ommelandvaart was niet een reis die lichtvaardig werd ondernomen. Ik echter heb tot nu toe geluk gehad. Vorig jaar viel het mee, dit jaar is het nog rustiger. Hoewel het in beginsel niet per se leuk is om in zwaar weer te zeilen (geen slaap, zee in je laarzen) en ik afgelopen november op de Atlantische oceaan al een goede storm heb gehad, voel ik me toch een beetje bekocht dat ik niet het beruchte geraas van Skagerrak meemaak.

Ach ja, we moeten ook nog terug natuurlijk…

 

Do you enjoy reading our crew’s adventures? Imagine being there when you enjoy our products at home!

It’s getting more and more quiet here (By captain Anne Flore Gannat)

After a beginning with 7 knots speed average, here we are, almost in Skagerrak.

30 miles away from the Danish coast and the low pressure eye caught up on us.
Sunny, catching fishes for lunch, oiling the mooring cleats and repairing Jibs. All of the sails are squeezed to avoid extra damages from shafing and swinging.

The crew gets a better sleep to recover from an intense sail training. 1.5 knots current to move us on an invisible flying carpet. Slowly reaching the destination.
The sound of the water along the hull is different. Bubbles instead of continuous flow.

I’ll let you ask the crew about this intimate environment which covers you at all times.
The voices, banging pans in the galley and the sound of the tools are more perceptible from down below when the wind has a break.

Almost all of us are resting under the water line inside a thick wooden cocoon skin.
Same as the bottles of wine, where the cargo is cooled down because of the sea temperature isolated by planks.
As the people aging in a rough and pure concept.

Sea birds were playing around the ship in the air while sailing and now the Boreal Fulmar follow us sitting on the water, paddling. Sometimes they argue with the teens, at times they accelerate to grab the mackerel hanging on a hook. Our pretty pets. Exterior fellows accompanying us on the road.

At the end of the afternoon a reasonably stronger breeze will support our ship to go.

For now, guitar melody is in the air and lunch is about to be ready.

A-F

 

Do you enjoy reading our crew’s adventures? Imagine being there when you enjoy our products at home!