Sinterklaas Kapoentje (Mea Mulders/Trainee)

Sinterklaas Kapoentje (Mea Mulders/Trainee)

Sinterklaas Kapoentje
Gooi wat in mijn schoentje

5 december – sinterklaas avond in Nederland.

Vannacht werden we wakker gemaakt voor de night watch van 00.00 uur met een sinterklaasliedje gezongen door Karsten uit Duitsland en aangezien Sinterklaas van kadootjes houdt, worden we met een stroopwafel in onze schoen verrast.
Heerlijk om die op te peuzelen met windkracht 8.

Tijdens de night watch wisselt de wind soms van de koude wind die we maar al te goed kennen naar de warme wind uit Sahara en dan weer terug naar de koude.
La Palma komt steeds dichterbij!! 🙂

De wind houdt nog even aan. Als we niet oppassen zijn we te snel in La Palma en hebben ze nog geen plek voor ons in de haven.
Eerst maar een pepernootje en een zeil naar beneden.

Mea Mulders

Things we do on watch (Martin Zenses/Deckhand)

Things we do on watch (Martin Zenses/Deckhand)

The watch-system on board is divided in five watches. There are two in daylight and three at night. Usually we are watching the sea and waiting for the next order, training the Trainees and cleaning.
But sometimes the watch becomes really long because there is nothing to do but looking.
So some of us are just trying to get their sox dry or doing the dishes. But if these things are also done, we become more and more creative. We start games and do lists.

We are planning the play list for our next arrival party. Because of the strong weather in the last days we are looking forward to the arrival a lot. So we need good music for our arrival!

The list is a pretty mix of a lot of evergreens and some songs related to sailing, cause every crew member has ideas for it. So it starts with “he’s a pirate” and goes on with some shantisongs, there are some funny Austrian songs and cool songs from the 80s. And a crazy song about, getting loaded.

Also we started a few games. The first is the ropy-game. Someone says a rope and the others have to find the right one. This is a good exercise for the trainees to learn the ropes and their function.
There is also the watching-game, the one who got the most points wins. A watcher got points if he/she sees a cargo ship, a falling star, a dolphin, a whale or a rainbow. The trainees are actually heading the chartlist cause they are only watching. The Mates are straight behind. But most of all the Starbordwatch is the best. They found a flying Fish, a night rainbow, that came up with strong moonlight and some rain – for sure.

So the watches are passing by and we are heading to La Palma. Today we are cleaning the boat, so there is not so much space for crazy games. But we never know when the next weather-depression or storm is coming. We are prepared for everything.

Good luck and goodbye, the Tres Hombres Crew.

Onderweg naar La Palma (Chris Verhoeven/Trainee)

Onderweg naar La Palma (Chris Verhoeven/Trainee)

We stevenen met een constante noordelijke wind in de richting van La Palma. Er waren momenten dat ik – en met mij andere trainees – wensten dat we er waren… Maar ons offer aan Neptunus heeft het tij volledig gekeerd. Onze ‘landmodus’ is vervangen door het ritme van de zee. Kloktijd is vervangen door de routine van 4 uur wacht (0.00 – 4.00 uur), 4 uur rust 6 uur wacht, 6 uur rust 4 uur wacht en zo de klok steeds rond. Het lijf is gewend aan de voortdurende bewegingen en dat maakt de lessen in old school zeilvaart, het klussen en genieten van sterrenhemels, fluoriserend plankton en de wisselende aanblik van de golven en luchten spectaculair.
Geen idee of er een echte zeeman in mij schuilgaat, maar het observeren wat er in de atmosfeer, met het schip in de hechter wordende groep en in mijzelf gebeurd is al opwindend genoeg, wat mij betreft. Ik kan een beetje zeilen, maar nu is het ook zaak om alle Engelse uitdrukkingen te kennen. ‘Get the slack out off the Braces!’ ‘Ease the course sheet!’ En zo zijn er nog een hele reeks anderen uitdrukkingen, die ik hier voor het eerst hoor.
De grootste uitdaging voor mijzelf is een keer de mast in de boel van bovenaf bekijken. Als ik daar dan de kans voor krijg tenminste, want waar je ook bent, er is altijd wat te doen.Ik geniet van het vakmanschap van de crew. En van de kameraadschap tussen mensen die allemaal van mening zijn dat het kapitalistische systeem waar we met zijn allen inclusief het goederentransport over zee – in zitten een schop onder zijn reet verdient. Maar mijn grootste respect gaat toch wel uit naar de motor die de Tres Hombres draaiende houdt: Soraia onze superkok. Onder ‘really tough conditions’ weet zij ons prachtige maaltijden voor te zetten. Daar zijn we inmiddels al ruim 500 fossielvrije zeemijlen mee vooruitgekomen! Moeite Obrigado, Soraia!

A beautiful day (Adam Spargo/1st mate)

A beautiful day (Adam Spargo/1st mate)

Well, what a beautiful day! Since the day after leaving Baiona, we have had strong Northerly winds, which have been good for our progress south but have built up bigger seas than I have seen before. It was great to see the change in direction from westerly to northerly swell. Last night as it was getting dark I saw three separate waves – one northerly, one westerly and one something else, break one after the other at the top of one huge crest. This change in direction means that the different wave patterns interfere with each other and generate waves that sometimes are the height of all patterns combined, sometimes canceling each other out. The effect is that you have huge waves occasionally but not in a predictable pattern. Everything has to be super sea-tight or else it is gone – cups, water bottles, even people. It is a credit to the safety policies on Tres Hombres that safety lines are rigged and everyone on deck is clipped on from their harness, otherwise people would be thrown around the deck and even over the side. This morning the wind has reduced a little and the waves are coming much more regularly from the north. Although one managed to find its way into the toilet this morning before I had properly woken up, which was a surprise. People are starting to find their sea legs today with the more settled conditions, latent seamanship is starting to emerge, people are walking more confidently down the deck, looking for jobs to do. Trainees are learning to steer the ship, in still quite challenging conditions, but it seems easy compared to last night. Broken lines are being replaced, loose ends are being whipped and spliced but there is still a lot of sitting and staring at the stunning seascape all around. I may even get time to catch a fish later, but first coffee. We are now less than 200 NM north of the height of Madeira, doing a steady 8 knots. Tomorrow morning we will look at the new weather forecast and decide if we go there or not. As the forecast is it will be sensible to carry on to La Palma using this wind to best effect, but if we don’t like anything on the new forecast we can easily go to Funchal and let it pass. I have mixed feelings, Madeira is lovely, more lovely than the canaries in my opinion, but we have an appointment to take our first cargo of rum in La Palma!

Adam

De dag begint (Paul Lansbergen/2-de stuurman)

De dag begint (Paul Lansbergen/2-de stuurman)

Het is rustig weer als de dag in Baiona begint. Overal op het schip zijn bemanning en trainees bezig met het onderhoud van het tuig en de rest van de boot. Het weer is goed, iedereen heeft zijn werk, er wordt uitleg gegeven aan nieuwe trainees, stagen worden gespannen nieuwe voorraden worden opgeruimd en de vracht wordt netjes in het vrachtruim geplaatst. Als rond half elf kapitein Wiebe terug komt aan boord heeft hij de laatste weerberichten opgehaald en nagedacht over het plan wat we tot op dat moment hebben om de volgende morgen te gaan vertrekken, de nacht achter het anker in de baai te blijven liggen en de volgende dag aan de overtocht te beginnen naar La Palma. Muster! roept hij: het teken dat iedereen zich moet verzamelen voor een mededeling. Iedereen laat rustig zijn werk vallen pakt snel een kop koffie en verzameld zich op het achterdek. We gaan weg vandaag zegt Wiebe zacht tegen mij. Ik begin zacht te lachen van binnen. Het worden een paar uur hard werken om alles op tijd zee klaar te krijgen. Maar dan gaan we ook weer varen: iets waar ik en de rest van de mensen op het schip naar uitkijken na een week in Baiona.
Wiebe doet zijn mededeling en er wordt enthousiast gereageerd. Het worden een paar drukke uren waarin de vracht nog zeevast gezet moet worden. Ook moeten de laatste klusjes in de tuigage nog gedaan worden, water moet nog gebunkerd en ook de laatste voedsel voorraden komen nog aan boord. Iedereen werkt hard en er gebeuren ineens een hoop dingen tegelijk. Maar het is klaar als om een paar minuten over vijf de sleepboot vast maakt. Iedereen heeft een euforisch gevoel en is blij om te vertrekken. Er staat op dat moment maar weinig wind: best spannend op een schip zonder motor. Rustig aan drijven we naar buiten met wat hulp van onze eigen bijboot. Er wordt nog even hard gewerkt door crew en trainees om alle zeilen te zetten waarna ons een heerlijke maaltijd staat te wachten van onze scheepskok Soraia. We zeilen rustig de nacht in met een knoop of zes weg van de kust op weg naar een nieuwe verte.

Terug aan boord (Wiebe Radstake)

Terug aan boord (Wiebe Radstake)

Terug aan boord (Wiebe Radstake)

Weer aan boord, na een paar dagen zuidelijk gereisd te zijn met de bus, blablacar, liften en de trein zijn Suzan, mijn vrouw en ik aan boord gekomen in Baiona Spanje. Niet met het vliegtuig willen reizen is best een uitdaging maar ik zie liever zulke prachtige landen vanuit een treinraam als de vliegvelden die overal op de wereld hetzelfde zijn.

Het is altijd weer een bijzondere tijd voordat je voor langere tijd aan boord gaat. Een paar maanden weg van thuis, vrienden en familie, weg van die wereld.  Nu geen kippen meer voeren maar je bord vasthouden in de Galley, niet meer door de Zeeuwse modder naar het houthok maar een rondje over het voorschip in de zoute golven.  Het dagelijks leven gaat weer om de weerberichten en niet om internet met al haar loze nieuws. Sommige dingen blijven wel het zelfde: een boek lezen als je niet op wacht ben, gitaar spelen in de buitenlucht, stukken schrijven voor later.

Het gaat goed met de Tres Hombres, de crew en trainees werken goed samen om de rigging aan te spannen, voetlijnen worden weer aangetrokken, de kombuis wordt bevoorraad terwijl het voedsel koken gewoon door gaat.

Ik doe mijn ronde om te zien hoe de crew er voor staat, of ze het naar hun zin hebben, nog dingen nodig hebben voor de volgende crossing. Met bootsman Jeroen bespreek ik de technische staat van het schip, het tuigage en gereedschap met Paul en Adam de stuurmannen gaat het over de navigatie en over hoe de groep er voor staat. Met de kok Soraia bespreek ik of er genoeg voedsel is, of het koken wel gaat en er genoeg wordt geholpen.

Deze week komen er nog 5 nieuwe trainees aan boord, samen met hen maken we het schip klaar, ze leren de zeilen, de lijnen krijgen lessen over het zeilen aan boord van een dwarsgetuigd schip. Ook gaan we nog 28 lege vaten laden om die op te vullen met de beste rum op La Palma, Barbados, Martinique en Dominicaanse Republiek.

Het weerbericht, getijdes en afstanden worden samen bekeken en dan is het binnenkort tijd om zee te kiezen. Nog even wachten op de Noorderlijke winden die ons naar La Palma zullen brengen. We hebben allemaal zin om  de Atlantische oceaan op te gaan! 

Andreas: Die Watschn von Finisterre

Andreas: Die Watschn von Finisterre

So schön war die Abfahrt aus Dieppe, dem freundlichen Hafen in der Normandie, mit einem grossen Schwimmbad mit Sauna, das der ganzen Crew die Möglichkeit gab, uns die Kälte der letzten Tage aus den Knochen zu treiben. Nach einem eiskalten Morgen kam der Schlepper und zog uns aus dem hintersten Hafengebiet raus auf See, wo die Sonne schien und ein leichter SO Wind nach allen Segeln rief. Zusammen mit einer Riesenflotte kleiner Fischerboote, die auf Jagd nach den Saint Jaques Muscheln gingen, verließen wir die französische Küste gen Norden, den Bauch sowie den Laderaum voll mit Spezialitäten aus der Loire und anderen Gegenden.
Am Abend schon waren wir bei England und kam der angesagte Nordwind um die Ecke. Erst noch zart und mitfĂĽhlend mit unseren 12 Seekranken, die gerade wieder von unserer portugiesisch beeinflussten KĂĽche genieĂźen konnten, dann aber sowie wir ihn brauchen um ĂĽber die Biskaya zu kommen, mit Stärke 7 bis 8. Bis zu 15 Knoten weisst das Log auf bei Quessant, dann können wir endlich leicht abdrehen und die Rahsegel den achterlichen Wind sowie die DĂĽnung voll nutzen. Jaja, alle wieder seekrank…aber die hartnäckigsten beiĂźen sich durch und nach dem 3ten Mal ausschlucken wirds ihnen zu deppert und der erschöpfte Leib wird mit Ingwertee und Butterbrot zur Vernunft gezwungen, dann gehts auf einmal wieder!

Fast hätten wirs in einem Zug geschafft aber 100 Meilen vor dem Ziel hatte der Atlantik noch eine paar Ăśberraschungen bereit: die ersten Delfine und Pilotwale, superschön! In einer hohen Welle schwammen sie fast auf Augenhöhe direkt neben dem Schiff! In der Nacht dann ein Nachtregenbogen! Auch ein wunderbarer Anblick, belichtet durch den fast vollen Mond…und dann noch ein Tag Windstille mit Sonnenschein und 4 Meter DĂĽnung, da wackelt es so richtig!

In diesem Moment, halb 6 in der Früh, kassieren wir die Watschn. Ich schreib gerade mit ca. 30 Grad Schräglage derweil unser Steuermann Paul das Schiff mit 8 Knoten hart am Wind gegen die Atlantikwellen anpeitscht. Dynamic aging nennen sie das was wir tun. Kann man wohl sagen. Trifft wahrscheinlich auch auf die Seeleute zu. Hab ich erst jetzt in Frankreich gehört, klingt aber gut. An Marketing denkt man nicht soviel auf See, vor allem nicht wenn man in Kürze Stärke 8 aus NW erwartet. Wo über wird er drehen, Süd oder Nord? Kommt Gewitter mit? Wurscht, um Finisterre müssma herum und nach Galizien rein, wo unsere Madeira- und Portweinfässer warten aufs Schiff, sowie Paella und spanischer Wein auf uns!

Guten Morgen!

Andreas

Visioenen van paella en rode wijn op de Golf van Biskaje (Klaas Knol)

Visioenen van paella en rode wijn op de Golf van Biskaje (Klaas Knol)

We Zitten middenin de Golf van Biskaje en rollen gestaag van links naar rechts. Vanmorgen kwam er een grote onweerswolk aanzetten die maakte dat we snel een aantal zeilen moesten strijken en iedereen zette zich schrap voor windkracht acht. Maar het bleef bij een bui en even later konden we weer “gasgeven”.
De dagen beginnen ongeveer standaard met regen maar in de loop van de dag klaart het op. De temperatuur stijgt ook een beetje en dat is wel fijn. Iedereen heeft zijn zeebenen gevonden en we zeilen vol verwachting richting Spanje. Visioenen van Paella en rode wijn dienen zich aan. Nog een dagje varen en het is zover!
De stemming zit er nog goed in en we weten dat het koudste stuk achter de rug is.

Klaas

[/et_pb_text][/et_pb_column][/et_pb_row][/et_pb_section]

Tres Hombres Blog: The art of sailing terribly

Tres Hombres Blog: The art of sailing terribly

My heart dropped when Remi told us, due to swell at the Duoro river mouth, we would spend at least another 48 hours tacking around outside of Porto. I thought we would be extremely bored and things might start to get funky amongst the crew but boy was I wrong! The journey so far had been pretty rough through the Bay of Biscay with high winds and swell for almost a week, but we were out the other side and had a beautiful day becalmed followed by some nice chilled sailing the rest of the way to Porto. It was too easy, a perfect time to reach port for a nice glass of Porto and a hot shower but then I had almost forgotten perfect timing and easy are not often in Tres Hombres vocabulary (dubbed Tres Hombrish). I was crazy to think it could be dull on board that magical beast. In reality the two following days turned out to be some of the most exciting and educational sailing I have done so far. 

We were tacking regularly, usually one or two per watch. Its perfect to keep warm and keeps the crew from falling asleep during night watch. On any other day the goal is to harness the elements to propel the boat to our destination at the maximum speed possible without breaking anything. But this is thrown out the porthole when you don’t want to go anywhere. Sometimes autopilot took over the brain and yells we’re heard from Duarte in the chart house, “Laura! You’re going too fast!”. It was a new way of thinking. No one teaches you how to sail terribly at sailing school! 

After tacking away from the coast we hove to and drifted back. This manoeuvre has plenty of applications but is usually for heavy weather when you need to get some rest. We braced around the topsail so it was working in reverse, kept the rest in the normal direction and threw the helm hard into the wind so the boat is working against itself and drifts. The trick is to get the right amount of sails to counter balance each other.

Then we were treated to one of the best sleeps on board so far. The boat pauses itself and moves gently with the waves. Luckily too since we were in for a pretty hectic watch next.

Within the first hour after change of watch we were treated to a hail storm with pellets of ice hurled at the deck the size of marbles then once that had calmed down the beginnings of a wet willy (water spout or tiny tornado over water which starts to suck the water up) was spotted off the starboard beam. Our cool calm collected captain could be seen by the cook sipping his cuppa coffee regarding the scene and decided it was the right time to quit drifting and get back to sailing. For the rest of the watch we were sailing from squall to squall constantly keeping a keen eye on the clouds because when they approached it often meant a sharp wind change, sometimes 40 or 50 degrees in an instant. We had a couple of intentional tacks and one accidental but we got through it all with no incident. 

After these days of intensive sail training we were ready for anything. I was so proud of what came next. In normal Tres Hombres style plans changed again and we were going back where we came from under a northerly heading, aiming for the small town of Baiona, Galicia. We sailed into the anchorage in a small bay, it was delightful to have the full crew on deck for once and it ran like a well oiled machine. I will never forget the feeling, every person on board in position ready for commands sharp as anything and completely silent as we passed the mountains and rocky islands, the lights of town looking like warm little safe havens. What a buzz to get to shore and have a beer with such a wonderful crew. So proud of these crazy cats. Everyday brings us many magic moments and this roller coaster has only just begun!

Till the next time 

Laura, Deckhand

Tres Hombres Blog: Wild waters, crowded of sea life

Tres Hombres Blog: Wild waters, crowded of sea life

Biscay was awesomely rough, the hurricane in the north Atlantic made his presence definitely felt by our nutshell. How deep those oceanic valleys and how small we are! Wild waters, crowded of sea life… Dolphins and whales, one even appearing at few meters from our stern. What a bless to see such creatures free in their own environment. 
This crossing was Unforgettable and exciting, powerful and challenging, true sailing and olympic extreme cooking on the rolling stove of mygalley. Best learning school for a ship cook! 
Now, after three days of tacking back and forward in front of Porto, our destination and port of cargo operations,dreaming of hot shower and sunny terraces with port wine, the harbour master finally denied the possibility to get into the Douro river and rest by its shore. We are so obliged to change plans and in order to escape from a SW gale, we hoist full sails and fly over the waves at 8knots to go back to Galicia and anchor in Baiona under a beautiful full moon… 
We’ll stay there few days,show up if you’re in Northern Spain!
#doyouwannamakeGodslaugh? Tell them about your plans or sail engineless!

Giulia Cosi, Cook

Sustainable transport over sea. Tres Hombres, Nordlys, Ecoliner, Clippership, Noah, Fairtransport, Fairtrade, Logbook, shipping news.