Sinterklaas Kapoentje (Mea Mulders/Trainee)

Sinterklaas Kapoentje (Mea Mulders/Trainee)

Sinterklaas Kapoentje
Gooi wat in mijn schoentje

5 december – sinterklaas avond in Nederland.

Vannacht werden we wakker gemaakt voor de night watch van 00.00 uur met een sinterklaasliedje gezongen door Karsten uit Duitsland en aangezien Sinterklaas van kadootjes houdt, worden we met een stroopwafel in onze schoen verrast.
Heerlijk om die op te peuzelen met windkracht 8.

Tijdens de night watch wisselt de wind soms van de koude wind die we maar al te goed kennen naar de warme wind uit Sahara en dan weer terug naar de koude.
La Palma komt steeds dichterbij!! 🙂

De wind houdt nog even aan. Als we niet oppassen zijn we te snel in La Palma en hebben ze nog geen plek voor ons in de haven.
Eerst maar een pepernootje en een zeil naar beneden.

Mea Mulders

Things we do on watch (Martin Zenses/Deckhand)

Things we do on watch (Martin Zenses/Deckhand)

The watch-system on board is divided in five watches. There are two in daylight and three at night. Usually we are watching the sea and waiting for the next order, training the Trainees and cleaning.
But sometimes the watch becomes really long because there is nothing to do but looking.
So some of us are just trying to get their sox dry or doing the dishes. But if these things are also done, we become more and more creative. We start games and do lists.

We are planning the play list for our next arrival party. Because of the strong weather in the last days we are looking forward to the arrival a lot. So we need good music for our arrival!

The list is a pretty mix of a lot of evergreens and some songs related to sailing, cause every crew member has ideas for it. So it starts with “he’s a pirate” and goes on with some shantisongs, there are some funny Austrian songs and cool songs from the 80s. And a crazy song about, getting loaded.

Also we started a few games. The first is the ropy-game. Someone says a rope and the others have to find the right one. This is a good exercise for the trainees to learn the ropes and their function.
There is also the watching-game, the one who got the most points wins. A watcher got points if he/she sees a cargo ship, a falling star, a dolphin, a whale or a rainbow. The trainees are actually heading the chartlist cause they are only watching. The Mates are straight behind. But most of all the Starbordwatch is the best. They found a flying Fish, a night rainbow, that came up with strong moonlight and some rain – for sure.

So the watches are passing by and we are heading to La Palma. Today we are cleaning the boat, so there is not so much space for crazy games. But we never know when the next weather-depression or storm is coming. We are prepared for everything.

Good luck and goodbye, the Tres Hombres Crew.

Onderweg naar La Palma (Chris Verhoeven/Trainee)

Onderweg naar La Palma (Chris Verhoeven/Trainee)

We stevenen met een constante noordelijke wind in de richting van La Palma. Er waren momenten dat ik – en met mij andere trainees – wensten dat we er waren… Maar ons offer aan Neptunus heeft het tij volledig gekeerd. Onze ‘landmodus’ is vervangen door het ritme van de zee. Kloktijd is vervangen door de routine van 4 uur wacht (0.00 – 4.00 uur), 4 uur rust 6 uur wacht, 6 uur rust 4 uur wacht en zo de klok steeds rond. Het lijf is gewend aan de voortdurende bewegingen en dat maakt de lessen in old school zeilvaart, het klussen en genieten van sterrenhemels, fluoriserend plankton en de wisselende aanblik van de golven en luchten spectaculair.
Geen idee of er een echte zeeman in mij schuilgaat, maar het observeren wat er in de atmosfeer, met het schip in de hechter wordende groep en in mijzelf gebeurd is al opwindend genoeg, wat mij betreft. Ik kan een beetje zeilen, maar nu is het ook zaak om alle Engelse uitdrukkingen te kennen. ‘Get the slack out off the Braces!’ ‘Ease the course sheet!’ En zo zijn er nog een hele reeks anderen uitdrukkingen, die ik hier voor het eerst hoor.
De grootste uitdaging voor mijzelf is een keer de mast in de boel van bovenaf bekijken. Als ik daar dan de kans voor krijg tenminste, want waar je ook bent, er is altijd wat te doen.Ik geniet van het vakmanschap van de crew. En van de kameraadschap tussen mensen die allemaal van mening zijn dat het kapitalistische systeem waar we met zijn allen inclusief het goederentransport over zee – in zitten een schop onder zijn reet verdient. Maar mijn grootste respect gaat toch wel uit naar de motor die de Tres Hombres draaiende houdt: Soraia onze superkok. Onder ‘really tough conditions’ weet zij ons prachtige maaltijden voor te zetten. Daar zijn we inmiddels al ruim 500 fossielvrije zeemijlen mee vooruitgekomen! Moeite Obrigado, Soraia!

A beautiful day (Adam Spargo/1st mate)

A beautiful day (Adam Spargo/1st mate)

Well, what a beautiful day! Since the day after leaving Baiona, we have had strong Northerly winds, which have been good for our progress south but have built up bigger seas than I have seen before. It was great to see the change in direction from westerly to northerly swell. Last night as it was getting dark I saw three separate waves – one northerly, one westerly and one something else, break one after the other at the top of one huge crest. This change in direction means that the different wave patterns interfere with each other and generate waves that sometimes are the height of all patterns combined, sometimes canceling each other out. The effect is that you have huge waves occasionally but not in a predictable pattern. Everything has to be super sea-tight or else it is gone – cups, water bottles, even people. It is a credit to the safety policies on Tres Hombres that safety lines are rigged and everyone on deck is clipped on from their harness, otherwise people would be thrown around the deck and even over the side. This morning the wind has reduced a little and the waves are coming much more regularly from the north. Although one managed to find its way into the toilet this morning before I had properly woken up, which was a surprise. People are starting to find their sea legs today with the more settled conditions, latent seamanship is starting to emerge, people are walking more confidently down the deck, looking for jobs to do. Trainees are learning to steer the ship, in still quite challenging conditions, but it seems easy compared to last night. Broken lines are being replaced, loose ends are being whipped and spliced but there is still a lot of sitting and staring at the stunning seascape all around. I may even get time to catch a fish later, but first coffee. We are now less than 200 NM north of the height of Madeira, doing a steady 8 knots. Tomorrow morning we will look at the new weather forecast and decide if we go there or not. As the forecast is it will be sensible to carry on to La Palma using this wind to best effect, but if we don’t like anything on the new forecast we can easily go to Funchal and let it pass. I have mixed feelings, Madeira is lovely, more lovely than the canaries in my opinion, but we have an appointment to take our first cargo of rum in La Palma!

Adam

De dag begint (Paul Lansbergen/2-de stuurman)

De dag begint (Paul Lansbergen/2-de stuurman)

Het is rustig weer als de dag in Baiona begint. Overal op het schip zijn bemanning en trainees bezig met het onderhoud van het tuig en de rest van de boot. Het weer is goed, iedereen heeft zijn werk, er wordt uitleg gegeven aan nieuwe trainees, stagen worden gespannen nieuwe voorraden worden opgeruimd en de vracht wordt netjes in het vrachtruim geplaatst. Als rond half elf kapitein Wiebe terug komt aan boord heeft hij de laatste weerberichten opgehaald en nagedacht over het plan wat we tot op dat moment hebben om de volgende morgen te gaan vertrekken, de nacht achter het anker in de baai te blijven liggen en de volgende dag aan de overtocht te beginnen naar La Palma. Muster! roept hij: het teken dat iedereen zich moet verzamelen voor een mededeling. Iedereen laat rustig zijn werk vallen pakt snel een kop koffie en verzameld zich op het achterdek. We gaan weg vandaag zegt Wiebe zacht tegen mij. Ik begin zacht te lachen van binnen. Het worden een paar uur hard werken om alles op tijd zee klaar te krijgen. Maar dan gaan we ook weer varen: iets waar ik en de rest van de mensen op het schip naar uitkijken na een week in Baiona.
Wiebe doet zijn mededeling en er wordt enthousiast gereageerd. Het worden een paar drukke uren waarin de vracht nog zeevast gezet moet worden. Ook moeten de laatste klusjes in de tuigage nog gedaan worden, water moet nog gebunkerd en ook de laatste voedsel voorraden komen nog aan boord. Iedereen werkt hard en er gebeuren ineens een hoop dingen tegelijk. Maar het is klaar als om een paar minuten over vijf de sleepboot vast maakt. Iedereen heeft een euforisch gevoel en is blij om te vertrekken. Er staat op dat moment maar weinig wind: best spannend op een schip zonder motor. Rustig aan drijven we naar buiten met wat hulp van onze eigen bijboot. Er wordt nog even hard gewerkt door crew en trainees om alle zeilen te zetten waarna ons een heerlijke maaltijd staat te wachten van onze scheepskok Soraia. We zeilen rustig de nacht in met een knoop of zes weg van de kust op weg naar een nieuwe verte.

Terug aan boord (Wiebe Radstake)

Terug aan boord (Wiebe Radstake)

Terug aan boord (Wiebe Radstake)

Weer aan boord, na een paar dagen zuidelijk gereisd te zijn met de bus, blablacar, liften en de trein zijn Suzan, mijn vrouw en ik aan boord gekomen in Baiona Spanje. Niet met het vliegtuig willen reizen is best een uitdaging maar ik zie liever zulke prachtige landen vanuit een treinraam als de vliegvelden die overal op de wereld hetzelfde zijn.

Het is altijd weer een bijzondere tijd voordat je voor langere tijd aan boord gaat. Een paar maanden weg van thuis, vrienden en familie, weg van die wereld.  Nu geen kippen meer voeren maar je bord vasthouden in de Galley, niet meer door de Zeeuwse modder naar het houthok maar een rondje over het voorschip in de zoute golven.  Het dagelijks leven gaat weer om de weerberichten en niet om internet met al haar loze nieuws. Sommige dingen blijven wel het zelfde: een boek lezen als je niet op wacht ben, gitaar spelen in de buitenlucht, stukken schrijven voor later.

Het gaat goed met de Tres Hombres, de crew en trainees werken goed samen om de rigging aan te spannen, voetlijnen worden weer aangetrokken, de kombuis wordt bevoorraad terwijl het voedsel koken gewoon door gaat.

Ik doe mijn ronde om te zien hoe de crew er voor staat, of ze het naar hun zin hebben, nog dingen nodig hebben voor de volgende crossing. Met bootsman Jeroen bespreek ik de technische staat van het schip, het tuigage en gereedschap met Paul en Adam de stuurmannen gaat het over de navigatie en over hoe de groep er voor staat. Met de kok Soraia bespreek ik of er genoeg voedsel is, of het koken wel gaat en er genoeg wordt geholpen.

Deze week komen er nog 5 nieuwe trainees aan boord, samen met hen maken we het schip klaar, ze leren de zeilen, de lijnen krijgen lessen over het zeilen aan boord van een dwarsgetuigd schip. Ook gaan we nog 28 lege vaten laden om die op te vullen met de beste rum op La Palma, Barbados, Martinique en Dominicaanse Republiek.

Het weerbericht, getijdes en afstanden worden samen bekeken en dan is het binnenkort tijd om zee te kiezen. Nog even wachten op de Noorderlijke winden die ons naar La Palma zullen brengen. We hebben allemaal zin om  de Atlantische oceaan op te gaan! 

Andreas: Die Watschn von Finisterre

Andreas: Die Watschn von Finisterre

So schön war die Abfahrt aus Dieppe, dem freundlichen Hafen in der Normandie, mit einem grossen Schwimmbad mit Sauna, das der ganzen Crew die Möglichkeit gab, uns die Kälte der letzten Tage aus den Knochen zu treiben. Nach einem eiskalten Morgen kam der Schlepper und zog uns aus dem hintersten Hafengebiet raus auf See, wo die Sonne schien und ein leichter SO Wind nach allen Segeln rief. Zusammen mit einer Riesenflotte kleiner Fischerboote, die auf Jagd nach den Saint Jaques Muscheln gingen, verließen wir die französische Küste gen Norden, den Bauch sowie den Laderaum voll mit Spezialitäten aus der Loire und anderen Gegenden.
Am Abend schon waren wir bei England und kam der angesagte Nordwind um die Ecke. Erst noch zart und mitfĂĽhlend mit unseren 12 Seekranken, die gerade wieder von unserer portugiesisch beeinflussten KĂĽche genieĂźen konnten, dann aber sowie wir ihn brauchen um ĂĽber die Biskaya zu kommen, mit Stärke 7 bis 8. Bis zu 15 Knoten weisst das Log auf bei Quessant, dann können wir endlich leicht abdrehen und die Rahsegel den achterlichen Wind sowie die DĂĽnung voll nutzen. Jaja, alle wieder seekrank…aber die hartnäckigsten beiĂźen sich durch und nach dem 3ten Mal ausschlucken wirds ihnen zu deppert und der erschöpfte Leib wird mit Ingwertee und Butterbrot zur Vernunft gezwungen, dann gehts auf einmal wieder!

Fast hätten wirs in einem Zug geschafft aber 100 Meilen vor dem Ziel hatte der Atlantik noch eine paar Ăśberraschungen bereit: die ersten Delfine und Pilotwale, superschön! In einer hohen Welle schwammen sie fast auf Augenhöhe direkt neben dem Schiff! In der Nacht dann ein Nachtregenbogen! Auch ein wunderbarer Anblick, belichtet durch den fast vollen Mond…und dann noch ein Tag Windstille mit Sonnenschein und 4 Meter DĂĽnung, da wackelt es so richtig!

In diesem Moment, halb 6 in der Früh, kassieren wir die Watschn. Ich schreib gerade mit ca. 30 Grad Schräglage derweil unser Steuermann Paul das Schiff mit 8 Knoten hart am Wind gegen die Atlantikwellen anpeitscht. Dynamic aging nennen sie das was wir tun. Kann man wohl sagen. Trifft wahrscheinlich auch auf die Seeleute zu. Hab ich erst jetzt in Frankreich gehört, klingt aber gut. An Marketing denkt man nicht soviel auf See, vor allem nicht wenn man in Kürze Stärke 8 aus NW erwartet. Wo über wird er drehen, Süd oder Nord? Kommt Gewitter mit? Wurscht, um Finisterre müssma herum und nach Galizien rein, wo unsere Madeira- und Portweinfässer warten aufs Schiff, sowie Paella und spanischer Wein auf uns!

Guten Morgen!

Andreas

Visioenen van paella en rode wijn op de Golf van Biskaje (Klaas Knol)

Visioenen van paella en rode wijn op de Golf van Biskaje (Klaas Knol)

We Zitten middenin de Golf van Biskaje en rollen gestaag van links naar rechts. Vanmorgen kwam er een grote onweerswolk aanzetten die maakte dat we snel een aantal zeilen moesten strijken en iedereen zette zich schrap voor windkracht acht. Maar het bleef bij een bui en even later konden we weer “gasgeven”.
De dagen beginnen ongeveer standaard met regen maar in de loop van de dag klaart het op. De temperatuur stijgt ook een beetje en dat is wel fijn. Iedereen heeft zijn zeebenen gevonden en we zeilen vol verwachting richting Spanje. Visioenen van Paella en rode wijn dienen zich aan. Nog een dagje varen en het is zover!
De stemming zit er nog goed in en we weten dat het koudste stuk achter de rug is.

Klaas

[/et_pb_text][/et_pb_column][/et_pb_row][/et_pb_section]

12th Atlantic Round Voyage Tres Hombres              (Captain Andreas Lackner)

12th Atlantic Round Voyage Tres Hombres (Captain Andreas Lackner)

When you hear Dirk and Louise coming around the corner with the good old tug Gar. Plof-plof, plof-plof, plof-plof…in a rhythm which immediately makes your hips shake and think about a jungle party…but no, they come to get us.  Get us out of here! 3 months of a full ships refit, 12 hours a day, 6 days a week in any Den Helder weather condition left some marks on the faces of this amazing crew, who completed it just in time. At the planned date of departure, 5th of November, all sails were bent up and furled snug, ready for setting and catching the right breeze to bring the old lady south again, back into her beloved Atlantic Ocean. More later about sailing, now just one thing: thanks Chad, Marco, Daniel, Jeroen x 2, Eva, Piers, Klaas, Hannah, Martin, Whoopy, Nici, Woody, Tim, Tom x 2, Bram, Renee, Jules, Rene, Andrew, Adam, Francois, Wolfgang, Elin, Ambrose, Paul, Wiebe, Soraia, Shimra, Laura, Arie, Vincent, Peter, Nico, Evert, Serge, Colin, Giulia, Jake, Rosa, Joel, Jean-Se, Team Tirol, John, Juliette, Lida, Mike, Miranda, Klaske and whoever I did not mention but was here gets a chocolate and a glass of rum the next time! Fantastic work has been done!

The old lady needs that treatment. All on her is used to the limit, 20.000 miles of racing on open water every year, all under sail, cold and warm water, sun or hail, 100kg seadogs hauling away ropes or 50kg rig artists sliding down backstays. More stainless creations join the ship every year to save paint which would mainly end up in the ocean anyway. More watertight seams everywhere! Pumping every morning becomes a routine done for the sake of the routine. 3 pumps for the whole ship is enough to keep her belly dry from inside. Still the most important are the hands doing all this, living together on small spaces and putting all their energy towards the goal of change. Showing alternatives, proof their viability, live them. 

This is not about transport. Would be too a big effort for a bit of coffee, rum or chocolate. It’s about waking up and not let you tell that the intoxicating shit you buy in the supermarket is normal. That unfair trade is normal. That roundup and glyphosate are normal. That 400m motor ships are normal. That artificial intelligence, electric cars, hillsides and beaches full of windmills and solar panels are normal. It is an excrescence of evolution, but still cannot be the norm, not for the globalist, not for the farmer, for nobody.

Evolution started who knows how long ago, took a right when totalitarian agriculture started 10.000 years ago and accelerated with the use of ships, about 6000 years ago. Now we perfected the art of sailing, ok, lets say until 200 years ago. The kind of sailing, with a purpose (cargo) in a sustainable way (with the wind) on a flattering ship. Nothing modern I mean.  So it’s not only about transport, but we had to choose a main topic and we loved sailing! And what can combine and realize the components like adventure, love for nature, building communities better than a ship! You have to brave the elements you like, you get to work and live with people you don’t know, and you bring home the best rum in the world.

Back to our brave crew, who swallowed out their souls on the way south through the North Sea. A stiff north westerly breeze shook the new rigging as the lee rail went all under but at 12 knots we had to start shortening sail. A very few hands were left to keep her steady and jump up the yards, thus as Captain & Cook Francois was baking bread during the gale, I had to practice stormfurling of royal, t’gallant and course while Paul kept her going south at the point. A fine breeze from the east relieved us from the North Sea, make us glide through the Strait with 10kn and more, while the crew inhaled sunrays and re-strengthened with Soraias great food coming out of the famous Tres Hombres galley with ocean view on every leeside.

Arrival in Dieppe was organized like common coastal trade, no delays, locks open 2 hours before high tide,  we received the friendly tug 300m before the harbor entrance, got clipped in and put in place within half an hour, French mariners are right there! After mooring and furling, degustation started immediately and did not end yet! Thanks to the great partnership with Francois and Raphael, Les Frers de la Cote, the French part of the international cargo sailing community. We had nothing short in the cold winter night under a small deck tent, enjoying each other’s stories in the open air. Now the hold is half full with Armagnac barrels and French  biodynamic wine. 

Allright my hearties, some food is calling from the galley, enough PR for now, stay tuned for Biskaya and what follows, and please, stay in reality..

Andreas

Greetings from the North Biscay! By Rosle

We’re currently surfing on long ocean waves, flying through the north Biscay with a 20 knots downwind wind, 2 reefs in the mainsail and all foresails set. With 7 knots speed, dolphins are jumping around us and we are enjoying to finally have some sunshine on board after 2 days of heavy rain, low pressure, and gale-force wind. Our clothes are drying in the wind and we can finally take the time to rest our bones, take in the sunshine and reflect on the past week at sea – the first week of a 2 months journey.

Already on our second day at sea, we were facing our first SW gale. As if Poseidon was greeting us with a cold hand kiss and a hard slap in the face, this turned out to be the first of four gales with or without a calm break in between, delaying our progress through the channel.

We spent 7 rough and beautiful days in the North Sea and the English channel struggling to make height fighting the tides and strong winds while getting to know the ship, the rhythms, the watches, the days, the nights and each other, transcending into the sailing way of life. A simple life where sleeping in a wet bunk doesn’t seem like much of a problem, where we get up only to put on out moist sailing clothes and sail through the night under the red over green lantern. A rhythm where our lives are all about making the ship work as a whole: trimming the sails to perfection, maintaining the ship and our own bodies, caring for each other, reading the clouds and the sky, hunting for the right winds and weather using all our senses to be at the right place at the right time with ship, crew, and weather in symbiosis.

With simple living conditions we enjoy life with the luxuries and wonders of nature:
Sailing on a fluorescent ocean where the deck lights up like a magic dance floor when the ship is heeling.
Watching shootings stars and a saw how a real meteorite exploded and burned up in the atmosphere during a morning watch (!), watching fluorescent dolphins play underwater in the dark night and enjoying the crisp waves and seabirds flying as we fly southbound for Santander.

Sustainable transport over sea. Tres Hombres, Nordlys, Ecoliner, Clippership, Noah, Fairtransport, Fairtrade, Logbook, shipping news.