De dag begint (Paul Lansbergen/2-de stuurman)

De dag begint (Paul Lansbergen/2-de stuurman)

Het is rustig weer als de dag in Baiona begint. Overal op het schip zijn bemanning en trainees bezig met het onderhoud van het tuig en de rest van de boot. Het weer is goed, iedereen heeft zijn werk, er wordt uitleg gegeven aan nieuwe trainees, stagen worden gespannen nieuwe voorraden worden opgeruimd en de vracht wordt netjes in het vrachtruim geplaatst. Als rond half elf kapitein Wiebe terug komt aan boord heeft hij de laatste weerberichten opgehaald en nagedacht over het plan wat we tot op dat moment hebben om de volgende morgen te gaan vertrekken, de nacht achter het anker in de baai te blijven liggen en de volgende dag aan de overtocht te beginnen naar La Palma. Muster! roept hij: het teken dat iedereen zich moet verzamelen voor een mededeling. Iedereen laat rustig zijn werk vallen pakt snel een kop koffie en verzameld zich op het achterdek. We gaan weg vandaag zegt Wiebe zacht tegen mij. Ik begin zacht te lachen van binnen. Het worden een paar uur hard werken om alles op tijd zee klaar te krijgen. Maar dan gaan we ook weer varen: iets waar ik en de rest van de mensen op het schip naar uitkijken na een week in Baiona.
Wiebe doet zijn mededeling en er wordt enthousiast gereageerd. Het worden een paar drukke uren waarin de vracht nog zeevast gezet moet worden. Ook moeten de laatste klusjes in de tuigage nog gedaan worden, water moet nog gebunkerd en ook de laatste voedsel voorraden komen nog aan boord. Iedereen werkt hard en er gebeuren ineens een hoop dingen tegelijk. Maar het is klaar als om een paar minuten over vijf de sleepboot vast maakt. Iedereen heeft een euforisch gevoel en is blij om te vertrekken. Er staat op dat moment maar weinig wind: best spannend op een schip zonder motor. Rustig aan drijven we naar buiten met wat hulp van onze eigen bijboot. Er wordt nog even hard gewerkt door crew en trainees om alle zeilen te zetten waarna ons een heerlijke maaltijd staat te wachten van onze scheepskok Soraia. We zeilen rustig de nacht in met een knoop of zes weg van de kust op weg naar een nieuwe verte.

Terug aan boord (Wiebe Radstake)

Terug aan boord (Wiebe Radstake)

Terug aan boord (Wiebe Radstake)

Weer aan boord, na een paar dagen zuidelijk gereisd te zijn met de bus, blablacar, liften en de trein zijn Suzan, mijn vrouw en ik aan boord gekomen in Baiona Spanje. Niet met het vliegtuig willen reizen is best een uitdaging maar ik zie liever zulke prachtige landen vanuit een treinraam als de vliegvelden die overal op de wereld hetzelfde zijn.

Het is altijd weer een bijzondere tijd voordat je voor langere tijd aan boord gaat. Een paar maanden weg van thuis, vrienden en familie, weg van die wereld.  Nu geen kippen meer voeren maar je bord vasthouden in de Galley, niet meer door de Zeeuwse modder naar het houthok maar een rondje over het voorschip in de zoute golven.  Het dagelijks leven gaat weer om de weerberichten en niet om internet met al haar loze nieuws. Sommige dingen blijven wel het zelfde: een boek lezen als je niet op wacht ben, gitaar spelen in de buitenlucht, stukken schrijven voor later.

Het gaat goed met de Tres Hombres, de crew en trainees werken goed samen om de rigging aan te spannen, voetlijnen worden weer aangetrokken, de kombuis wordt bevoorraad terwijl het voedsel koken gewoon door gaat.

Ik doe mijn ronde om te zien hoe de crew er voor staat, of ze het naar hun zin hebben, nog dingen nodig hebben voor de volgende crossing. Met bootsman Jeroen bespreek ik de technische staat van het schip, het tuigage en gereedschap met Paul en Adam de stuurmannen gaat het over de navigatie en over hoe de groep er voor staat. Met de kok Soraia bespreek ik of er genoeg voedsel is, of het koken wel gaat en er genoeg wordt geholpen.

Deze week komen er nog 5 nieuwe trainees aan boord, samen met hen maken we het schip klaar, ze leren de zeilen, de lijnen krijgen lessen over het zeilen aan boord van een dwarsgetuigd schip. Ook gaan we nog 28 lege vaten laden om die op te vullen met de beste rum op La Palma, Barbados, Martinique en Dominicaanse Republiek.

Het weerbericht, getijdes en afstanden worden samen bekeken en dan is het binnenkort tijd om zee te kiezen. Nog even wachten op de Noorderlijke winden die ons naar La Palma zullen brengen. We hebben allemaal zin om  de Atlantische oceaan op te gaan! 

Andreas: Die Watschn von Finisterre

Andreas: Die Watschn von Finisterre

So schön war die Abfahrt aus Dieppe, dem freundlichen Hafen in der Normandie, mit einem grossen Schwimmbad mit Sauna, das der ganzen Crew die Möglichkeit gab, uns die Kälte der letzten Tage aus den Knochen zu treiben. Nach einem eiskalten Morgen kam der Schlepper und zog uns aus dem hintersten Hafengebiet raus auf See, wo die Sonne schien und ein leichter SO Wind nach allen Segeln rief. Zusammen mit einer Riesenflotte kleiner Fischerboote, die auf Jagd nach den Saint Jaques Muscheln gingen, verließen wir die französische Küste gen Norden, den Bauch sowie den Laderaum voll mit Spezialitäten aus der Loire und anderen Gegenden.
Am Abend schon waren wir bei England und kam der angesagte Nordwind um die Ecke. Erst noch zart und mitfühlend mit unseren 12 Seekranken, die gerade wieder von unserer portugiesisch beeinflussten Küche genießen konnten, dann aber sowie wir ihn brauchen um über die Biskaya zu kommen, mit Stärke 7 bis 8. Bis zu 15 Knoten weisst das Log auf bei Quessant, dann können wir endlich leicht abdrehen und die Rahsegel den achterlichen Wind sowie die Dünung voll nutzen. Jaja, alle wieder seekrank…aber die hartnäckigsten beißen sich durch und nach dem 3ten Mal ausschlucken wirds ihnen zu deppert und der erschöpfte Leib wird mit Ingwertee und Butterbrot zur Vernunft gezwungen, dann gehts auf einmal wieder!

Fast hätten wirs in einem Zug geschafft aber 100 Meilen vor dem Ziel hatte der Atlantik noch eine paar Überraschungen bereit: die ersten Delfine und Pilotwale, superschön! In einer hohen Welle schwammen sie fast auf Augenhöhe direkt neben dem Schiff! In der Nacht dann ein Nachtregenbogen! Auch ein wunderbarer Anblick, belichtet durch den fast vollen Mond…und dann noch ein Tag Windstille mit Sonnenschein und 4 Meter Dünung, da wackelt es so richtig!

In diesem Moment, halb 6 in der Früh, kassieren wir die Watschn. Ich schreib gerade mit ca. 30 Grad Schräglage derweil unser Steuermann Paul das Schiff mit 8 Knoten hart am Wind gegen die Atlantikwellen anpeitscht. Dynamic aging nennen sie das was wir tun. Kann man wohl sagen. Trifft wahrscheinlich auch auf die Seeleute zu. Hab ich erst jetzt in Frankreich gehört, klingt aber gut. An Marketing denkt man nicht soviel auf See, vor allem nicht wenn man in Kürze Stärke 8 aus NW erwartet. Wo über wird er drehen, Süd oder Nord? Kommt Gewitter mit? Wurscht, um Finisterre müssma herum und nach Galizien rein, wo unsere Madeira- und Portweinfässer warten aufs Schiff, sowie Paella und spanischer Wein auf uns!

Guten Morgen!

Andreas

Visioenen van paella en rode wijn op de Golf van Biskaje (Klaas Knol)

Visioenen van paella en rode wijn op de Golf van Biskaje (Klaas Knol)

We Zitten middenin de Golf van Biskaje en rollen gestaag van links naar rechts. Vanmorgen kwam er een grote onweerswolk aanzetten die maakte dat we snel een aantal zeilen moesten strijken en iedereen zette zich schrap voor windkracht acht. Maar het bleef bij een bui en even later konden we weer “gasgeven”.
De dagen beginnen ongeveer standaard met regen maar in de loop van de dag klaart het op. De temperatuur stijgt ook een beetje en dat is wel fijn. Iedereen heeft zijn zeebenen gevonden en we zeilen vol verwachting richting Spanje. Visioenen van Paella en rode wijn dienen zich aan. Nog een dagje varen en het is zover!
De stemming zit er nog goed in en we weten dat het koudste stuk achter de rug is.

Klaas

[/et_pb_text][/et_pb_column][/et_pb_row][/et_pb_section]

12th Atlantic Round Voyage Tres Hombres              (Captain Andreas Lackner)

12th Atlantic Round Voyage Tres Hombres (Captain Andreas Lackner)

When you hear Dirk and Louise coming around the corner with the good old tug Gar. Plof-plof, plof-plof, plof-plof…in a rhythm which immediately makes your hips shake and think about a jungle party…but no, they come to get us.  Get us out of here! 3 months of a full ships refit, 12 hours a day, 6 days a week in any Den Helder weather condition left some marks on the faces of this amazing crew, who completed it just in time. At the planned date of departure, 5th of November, all sails were bent up and furled snug, ready for setting and catching the right breeze to bring the old lady south again, back into her beloved Atlantic Ocean. More later about sailing, now just one thing: thanks Chad, Marco, Daniel, Jeroen x 2, Eva, Piers, Klaas, Hannah, Martin, Whoopy, Nici, Woody, Tim, Tom x 2, Bram, Renee, Jules, Rene, Andrew, Adam, Francois, Wolfgang, Elin, Ambrose, Paul, Wiebe, Soraia, Shimra, Laura, Arie, Vincent, Peter, Nico, Evert, Serge, Colin, Giulia, Jake, Rosa, Joel, Jean-Se, Team Tirol, John, Juliette, Lida, Mike, Miranda, Klaske and whoever I did not mention but was here gets a chocolate and a glass of rum the next time! Fantastic work has been done!

The old lady needs that treatment. All on her is used to the limit, 20.000 miles of racing on open water every year, all under sail, cold and warm water, sun or hail, 100kg seadogs hauling away ropes or 50kg rig artists sliding down backstays. More stainless creations join the ship every year to save paint which would mainly end up in the ocean anyway. More watertight seams everywhere! Pumping every morning becomes a routine done for the sake of the routine. 3 pumps for the whole ship is enough to keep her belly dry from inside. Still the most important are the hands doing all this, living together on small spaces and putting all their energy towards the goal of change. Showing alternatives, proof their viability, live them. 

This is not about transport. Would be too a big effort for a bit of coffee, rum or chocolate. It’s about waking up and not let you tell that the intoxicating shit you buy in the supermarket is normal. That unfair trade is normal. That roundup and glyphosate are normal. That 400m motor ships are normal. That artificial intelligence, electric cars, hillsides and beaches full of windmills and solar panels are normal. It is an excrescence of evolution, but still cannot be the norm, not for the globalist, not for the farmer, for nobody.

Evolution started who knows how long ago, took a right when totalitarian agriculture started 10.000 years ago and accelerated with the use of ships, about 6000 years ago. Now we perfected the art of sailing, ok, lets say until 200 years ago. The kind of sailing, with a purpose (cargo) in a sustainable way (with the wind) on a flattering ship. Nothing modern I mean.  So it’s not only about transport, but we had to choose a main topic and we loved sailing! And what can combine and realize the components like adventure, love for nature, building communities better than a ship! You have to brave the elements you like, you get to work and live with people you don’t know, and you bring home the best rum in the world.

Back to our brave crew, who swallowed out their souls on the way south through the North Sea. A stiff north westerly breeze shook the new rigging as the lee rail went all under but at 12 knots we had to start shortening sail. A very few hands were left to keep her steady and jump up the yards, thus as Captain & Cook Francois was baking bread during the gale, I had to practice stormfurling of royal, t’gallant and course while Paul kept her going south at the point. A fine breeze from the east relieved us from the North Sea, make us glide through the Strait with 10kn and more, while the crew inhaled sunrays and re-strengthened with Soraias great food coming out of the famous Tres Hombres galley with ocean view on every leeside.

Arrival in Dieppe was organized like common coastal trade, no delays, locks open 2 hours before high tide,  we received the friendly tug 300m before the harbor entrance, got clipped in and put in place within half an hour, French mariners are right there! After mooring and furling, degustation started immediately and did not end yet! Thanks to the great partnership with Francois and Raphael, Les Frers de la Cote, the French part of the international cargo sailing community. We had nothing short in the cold winter night under a small deck tent, enjoying each other’s stories in the open air. Now the hold is half full with Armagnac barrels and French  biodynamic wine. 

Allright my hearties, some food is calling from the galley, enough PR for now, stay tuned for Biskaya and what follows, and please, stay in reality..

Andreas

Sustainable transport over sea. Tres Hombres, Nordlys, Ecoliner, Clippership, Noah, Fairtransport, Fairtrade, Logbook, shipping news.